Bijzondere Noden
Doneer ook!

“Waar zijn de negen?”

“Waar zijn de negen?”

Hoe belangeloos is ons dienen eigenlijk? Dienen we anderen omdat we het fijn vinden om dankbaarheid te ontvangen? Of dienen we zonder een blijk van dank of waardering terug te verwachten? De Heere Jezus leert ons om elkaar te dienen zonder enige verwachting te hebben om er iets voor terug te krijgen. Volkomen belangeloos dus. Frank van der Maas, projectbegeleider van Effata Nigeria, deelt zijn ervaringen hierover.

Soms zegt iemand tegen ons: “Wat mooi dat de projecten van Effata zoveel mensen bereiken; ze zullen vast erg dankbaar zijn voor alles wat jullie doen.” Dankbaarheid is echter iets dat je niet direct ziet. Veel ouders hebben het te druk om te overleven en zien een kind met een beperking als een last, een tegenvaller. Het is makkelijker om zo’n kind een beetje zijn gang te laten gaan, dan naar een school ver weg te sturen. Het hoogste doel voor een zoon is vaak om op het land te werken en voor een dochter om te trouwen en kinderen te krijgen. Als wij komen praten over school of werk, kunnen ze dat meestal niet overzien en laten ze liever alles “bij het oude”. Soms gaan er meer dan 10  huisbezoeken overheen voordat ouders begrijpen dat ook een kind met een beperking meer wil dan elke dag op het land werken.

We doen ons werk niet om er dankbaarheid voor te ontvangen. We doen het omdat we de nood zien en het kind een betere toekomst willen geven.

Door alle ervaringen weten we dat met een kleine inspanning vaak zoveel bereikt kan worden. Dingen die onmogelijk leken, blijken toch te kunnen als je het maar probeert. En de moed niet opgeeft als het een keer tegenvalt. Kinderen die niet  meetelden, draaien mee in de maatschappij en zorgen op hun beurt weer dat anderen uit hun isolement gehaald worden. Een verandering zien in het leven van een kind is de grootste motivatie om door te gaan. Veel van onze jongeren zitten in de puberteit en zijn dwars; ze gaan zeker geen dankbaarheid tonen, dat komt over als teken van zwakte!

Toch proberen we het te herkennen in kleine dingen: iemand die zomaar een paar sinaasappels, bananen of een komkommer brengt. Een kind dat trots zijn rapport komt laten zien, een ouder die vertelt dat zijn kind zo vooruitgaat op school of met zijn zelfverdiende geld iets gekocht heeft..Om de moed er in te houden, lezen we als werkers regelmatig het verhaal dat Jezus tien mensen genas; één van hen kwam terug om zijn dankbaarheid te tonen. Jezus vroeg:

“Waar zijn de negen?” Die zin is een soort geheimtaal geworden als iemand zeurt of klaagt. En dan kunnen we er weer om lachen.

Wilt u meer weten over dit prachtige project? Lees dan verder op de projectpagina.

 

Vergelijkbare verhalen

  • Verhalen

    Op huisbezoek bij Chinedu

    Frank van der Maas, projectleider bij CBR Effata in Nigeria, vertelt ons over corona in Nigeria en neemt ons mee op huisbezoek.

    Lees verder
  • Verhalen

    Van wie ben ik de naaste?

    De vraag is niet: Wie is mijn naaste? Dat is passief. De Heere Jezus draaide het om! Lees deel 1 van de artikelenserie 'Diaconaat'.

    Lees verder