Bijzondere Noden
Doneer ook!

Er gloort hoop voor de Cubanen

Als lid van het bestuur van Bijzondere Noden was ik vorige week voor een kort bezoek op Cuba. Al 15 jaar werken we samen met de Gereformeerde Kerk van Cuba in armenzorg. Tijdens zo’n bezoek proberen we een indruk te krijgen van de uitvoering van het werk, door hier en daar te gaan kijken en met de mensen te praten. Gelukkig spreekt een collega goed Spaans, de voertaal, want voor mij is dat abracadabra.

De staat heeft het land nog behoorlijk goed onder controle. Positief is dat de mensen tegen een hele lage prijs een basisrantsoen voedsel van de staat krijgen. Daarin zit echter geen vlees, groente en koffie bijvoorbeeld en verder is het vaak te weinig. Er zijn extreem weinig winkels waar je voedsel kunt kopen, want daarvoor geeft de overheid maar mondjesmaat vergunningen af. Voor veel eten en andere huishoudspullen ben je aangewezen op je netwerk – zwarte handel. Een gemiddeld loon bedraagt ongeveer $ 20 per maand. Een arts en andere hoogopgeleide mensen kunnen maximaal $ 40 per maand verdienen. Een bijbaantje ligt daarom voor de hand. Of emigratie. Of geen opleiding volgen, want het levert uiteindelijk te weinig op.

De landbouw bestaat uit staatsbedrijven, waarmee de bevolking moet worden gevoed. Helaas is de rijstproductie niet voldoende en wordt dat geïmporteerd. Hoewel er ruimte genoeg is, is het starten van kleine agrarisch bedrijven en zelfs een eigen moestuin zeer zeldzaam. De overheid geeft er geen toestemming en geen land voor. Voedsel is daarom voor een aanzienlijk deel van de bevolking een serieus vraagstuk, dankzij de revolutie van 1959. Het systeem heeft er ook tot een sterke geboortebeperking geleid. Maar weinig echtparen hebben 2 of meer kinderen. De mensen bereiken wel een relatief hoge leeftijd, maar wie zorgt er voor de ouderen als die niet meer alleen kunnen wonen? Veel vijftigers hebben naast een baan daarom de zorg voor een ouder.

We spraken iemand die juist een baan gevonden had in de verzekeringsbranche, een nieuwe sector in de economie. Hij kon daar ook het artsensalaris van $40 per maand krijgen. Onder het communisme draagt de staat alle risico’s. Nu er meer particuliere initiatieven komen, is er ook meer behoefte aan verzekeringen.

Een ander lichtpuntje is dat de overheid toestemming heeft gegeven voor het starten van moestuinen, akkerbouw en veehouderij bij de twee huizen voor dagopvang van ouderen die de Gereformeerde Kerk is gestart. Als de producten maar niet verkocht gaan worden. Dat is voorlopig niet aan de orde want naast de dagopvang heeft de kerk ook nog 11 gaarkeukens, waar arme mensen dagelijks een warme maaltijd kunnen krijgen. Eigen voedselteelt, jarenlang verboden, is daarom een zeer welkome aanvulling. De initiatiefnemers zijn erg verbaasd dat de overheid hiermee wat ruimte biedt voor initiatief en zelf ook wat onwennig over hun onderneming.

Vrijdag overleed Fidel Castro, de man die Cuba zo’n 50 jaar in zijn greep had. We hopen dat zijn broer Raoul, die wellicht nog een paar jaar mag regeren, voortgaat op de weg van vernieuwing en verlichting van het regime, zodat de Cubanen ruimte krijgen voor zelfvoorziening.

28 november 2016
Matteo de Visser

Vergelijkbare verhalen

  • Verhalen

    In de woestijn

    Dominee C. van Ruitenburg bracht onlangs een bezoek aan Jordanië en deelt een indrukwekkende ontmoeting.

    Lees verder
  • Verhalen

    Miguel werkt op de vuilnisbelt

    Veel toeristen in de Dominicaanse Republiek hebben geen idee van de strijd om het bestaan die veel inwoners van de sloppenwijken voeren.

    Lees verder