Noodhulp Irak - Irak

nu
€ 40.393,-
binnen!

Noodhulp Irak

Volgens officiële cijfers zijn 2,8 miljoen mensen op de vlucht geslagen in Irak. Velen vluchten naar het ‘veilige’ Noord Irak, of verblijven in verschillende buurlanden. 

Bijzondere Noden ondersteunt lokale kerken, zodat zij in hun omgeving dekens en kleding kunnen uitdelen. Op deze manier kan de christelijke kerk, die in deze regio vaak achtergesteld wordt, een belangrijke rol spelen in het opvangen van vluchtelingen. Na het verlenen van winterhulp ligt de focus nu op het doorkomen van de zomer. De temperaturen in kampen en flats waar de vluchtelingen verblijven zijn ongekend hoog en de stroomvoorzieningen slecht. Levensmiddelen kunnen nauwelijks bewaard worden. Er is behoefte aan koeling, kleding, levensmiddelen en medische zorg. 

Veel vluchtelingen zitten op dit moment in een uitzichtloze situatie. Zij hebben weinig hoop op terugkeer en geen mogelijkheden om in hun huidige verblijfsplaats een bestaan op te bouwen. Bemoediging en pastorale zorg is hard nodig. Daarom wil Bijzondere Noden ook op lange termijn aanwezig zijn in het Midden Oosten, in het bijzonder om christenen in deze regio te ondersteunen.

Uw voortdurende steun aan de vluchtelingen, maar vooral ook uw gebed voor de vluchtelingen in deze uitzichtloze situatie blijft hard nodig.

Lees hier meer over de reis naar Noord Irak in april 2017

Veranderende levens

‘De steun van Bijzondere Noden en de bijbehorende kerken verandert veel levens in Irak’, vertelt dominee Marten. In samenwerking met  werkgroep Hulp Irak zijn er negenendertig vrachtwagens vol hulpgoederen (o.a. kleding, schoenen, levensmiddelen, persoonlijke  verzorgingsmiddelen, schoolmeubilair en kinderwagens) van Nederland naar Irak vertrokken. Naast hulpverlening voor de lichamelijke nood, bieden we ook psychosociale hulpverlening. ‘We zien ernstig getraumatiseerde mensen genezen en stukje bij beetje durven deze mensen weer hoop te krijgen’, vertelt dominee Marten verder. ‘Jullie steun is ook een kanaal dat door de Heere God gezegend wordt om veel jezidi’s en moslims tot verandering te laten komen en hen naar de juiste weg te leiden. “Jullie hebben een grote blijdschap in ons hart gebracht”, horen we van hen terug. Ik zou daarom aan iedereen, jongeren, kinderen en volwassenen, willen vragen om de mensen in Irak niet te vergeten, zodat de Irakezen niet zullen denken ”ons leven is afgelopen”, maar dat ze de Heere Jezus leren kennen door de liefde die de kerken aan hen laten zien.’

 

Partners

De afgelopen jaren is er veel werk verzet door de actiecomités "Hulp Irak" in veel van onze gemeenten. Er is veel kleding, voedsel en andere producten ingezameld en naar Noord-Irak getransporteerd. Bijzondere Noden heeft zich steeds garant gesteld voor de financiële afwikkeling en de contacten in Irak.

Stichting Middle East Support Ministries (MESM) en de Ankawa Evangelical Church (AEC) zijn actief in het uitdelen van levensmiddelen coupons en andere goederen in de stad Erbil. Ze bereiken zo'n 6300 families en verlenen waar mogelijk pastorale zorg. 

 

Speelgoed voor Iraakse kinderen

Albert Groothedde, journalist voor het Reformatorisch Dagblad, reisde mee en schreef een artikel over deze reis: ​Het is voor jongelui van de protestantse gemeente in Ankawa de gewoonste zaak van de wereld: hulpgoederen uitdelen aan vluchtelingen. "We helpen onze medemens. Dat is wel het minste wat we kunnen doen."  De protestantse gemeente is er al ruim drie jaar druk mee: hulp verlenen aan vluchtelingen. 

Lees hier het verslag van het bezoek in 2015. 

Verhaal

April 2017

Hartverscheurend is de aanblik van Maryam, een veertienjarig Jezidi-meisje, dat enkele maanden geleden vrijgelaten is door IS. Op haar elfde werd ze ontvoerd en verloot onder verschillende mannen. Hakkelend stoot ze wat woorden uit: "Meteen na de eerste tien minuten dat ik ontvoerd was, werd ik verkracht. Daarna dagelijks, meerdere keren per dag. Twee keer werd mijn arm gebroken." Haar ogen staan leeg. Er is geen uitdrukking van wanhoop of angst op haar gezicht. Geen tranen. Ze vertelt zakelijk, zonder veel emoties. Wel heeft ze een zenuwtrek op haar gezicht en hakkelt ze, waarschijnlijk een gevolg van de verdovende middelen die ze toegediend kreeg. Op de vraag hoe ze de toekomst voor zich ziet, antwoordt ze: "Ik wil niets. Mijn leven is voorbij."

“Kunnen wij nog wat voor haar betekenen?” vraagt één van ons. “Ik wil niets vragen." antwoordt ze. "Wat jullie ook doen, ik ben dankbaar.”

 

Benieuwd hoe het nu met Maryam gaat? Lees hier verder.